A Neuroscientific Approach to Developing Language Education Content: Literacy in the Postmodern Information Society

Abstract

Listen in: English (British) Español (España) Polski (Polska) Name: Loading voices… ▶ Listen to Abstract Pause Stop Speed: 0.75x1x 1.25x1.5x

Un enfoque neurocientífico para el desarrollo de contenidos de educación lingüística: alfabetización en la sociedad de la información posmoderna Autores: Nataliіa Onyshchenko - Hryhorii Skovoroda University in Pereiaslav (UA) Ivetta Depchynska - Ferenc Rakoczi II Transcarpathian Hungarian College of Higher Education (UA) Viktor Vykhor - Private Higher Education Establishment Kyiv Medical University (UA) Nataliia Syzonenko - Poltava State Agrarian University (UA) Nadiia Hrebin-Krushelnytska - Taras Shevchenko National University of Kyiv (UA) Olha Zhvava - Khmelnytskyi National University (UA) Resumen Este artículo examina cómo evoluciona el contenido de la educación lingüística en respuesta a las perspectivas posmodernas. Explora cómo las necesidades cambiantes de una sociedad de la información, influida por la neurociencia, impulsan esta transformación. La creciente informatización de la sociedad y el cambio hacia la comunicación neurosocial hacen necesaria una reconsideración de la alfabetización y de sus fundamentos metodológicos. El artículo tiene como objetivo sintetizar las tendencias emergentes de la alfabetización en un mundo impulsado por la información que ha reevaluado las formas normativas e institucional-académicas de la cultura y el lenguaje en un contexto posmoderno. Se propone un modelo controvertido de las habilidades de alfabetización lingüística estructurado como una pirámide invertida. La investigación utiliza métodos neuropsicológicos, teórico-analíticos, sociométricos y de modelización pedagógica. Los resultados sugieren que la alfabetización, como fenómeno cultural, se está expandiendo más allá de las definiciones tradicionales para incluir la creatividad lingüística. La discusión sitúa la alfabetización dentro de marcos modernistas, posmodernistas y posestructuralistas, argumentando que, en una neurosociedad, la alfabetización se vuelve situacional y secundaria. Como resultado, las habilidades de alfabetización lingüística deberían ser abiertas y estructurarse en tres niveles: 1) habilidades fundamentales de lenguaje e información, 2) habilidades creativas de lenguaje e información y 3) potencial de creatividad y trascendencia. El artículo defiende un enfoque flexible, deductivo y personalizado de la educación lingüística que integre la representación lingüística en la educación, la vida cotidiana y los contextos culturales. Asimismo, cuestiona el modelo tradicional-modernista y jerárquico del desarrollo de la alfabetización lingüística. Las implicaciones prácticas del artículo incluyen la redefinición de la manera en que los programas universitarios de instituciones clásicas estructuran la educación lingüística. La importancia internacional del artículo radica en su alineación con el discurso científico actual y en su contribución a las reformas de la educación lingüística en democracias en transición.

Neuronaukowe podejście do opracowywania treści kształcenia językowego: kompetencje językowe w ponowoczesnym społeczeństwie informacyjnym Autorzy: Nataliіa Onyshchenko, Ivetta Depchynska, Viktor Vykhor, Nataliia Syzonenko, Nadiia Hrebin-Krushelnytska, Olha Zhvava Streszczenie: Artykuł analizuje, w jaki sposób treści kształcenia językowego ewoluują pod wpływem perspektyw ponowoczesnych. Przedstawia, jak zmieniające się potrzeby społeczeństwa informacyjnego, kształtowane również przez neuronaukę, napędzają tę transformację. Postępująca informatyzacja społeczeństwa oraz przejście w kierunku komunikacji neurospołecznej wymagają ponownego przemyślenia pojęcia kompetencji językowych oraz ich podstaw metodologicznych. Celem artykułu jest synteza wyłaniających się tendencji w zakresie kompetencji językowych w świecie opartym na informacji, w którym w kontekście ponowoczesnym poddano ponownej ocenie normatywne i instytucjonalno-akademickie formy kultury i języka. Zaproponowano dyskusyjny model umiejętności językowych, przedstawiony w postaci odwróconej piramidy. W badaniu zastosowano metody neuropsychologiczne, teoretyczno-analityczne, socjometryczne oraz modelowanie pedagogiczne. Wyniki wskazują, że kompetencje językowe jako zjawisko kulturowe wykraczają poza tradycyjne definicje i obejmują również kreatywność językową. W dyskusji umieszczono kompetencje językowe w ramach modernizmu, postmodernizmu i poststrukturalizmu, argumentując, że w społeczeństwie neurospołecznym stają się one sytuacyjne i wtórne. W konsekwencji umiejętności językowe powinny mieć otwarty charakter i być uporządkowane na trzech poziomach: 1) podstawowe umiejętności językowe i informacyjne, 2) twórcze umiejętności językowe i informacyjne oraz 3) potencjał twórczości i transcendencji. Artykuł opowiada się za elastycznym, dedukcyjnym i spersonalizowanym podejściem do kształcenia językowego, które integruje reprezentację językową w edukacji, życiu codziennym i kontekstach kulturowych. Podważa tradycyjny, modernistyczny, hierarchiczny model rozwoju kompetencji językowych. Praktyczne implikacje artykułu obejmują ponowne zdefiniowanie sposobu organizacji kształcenia językowego w programach studiów na uniwersytetach o tradycyjnej strukturze. Międzynarodowe znaczenie artykułu wynika z jego zgodności z aktualnym dyskursem naukowym oraz możliwości wykorzystania jego ustaleń w reformach edukacji językowej w demokracjach przechodzących transformację.

This article examines how language education content is evolving in response to postmodern perspectives. It explores how the changing needs of an information society, influenced by neuroscience, drive this transformation. The growing informatisation of society and the shift toward neurosocial communication necessitate a reconsideration of literacy and its methodological foundations. The article aims to synthesise emerging literacy trends in an information-driven world that has reexamined normative and institutional-academic forms of culture and language in a postmodern context. It offers a controversial model of language literacy skills structured as an inverted pyramid. The research uses neuropsychological, theoretical-analytical, sociometric, and pedagogical modelling methods. Findings suggest that literacy, as a cultural phenomenon, is expanding beyond traditional definitions to include linguistic creativity. The discussion situates literacy within modernist, postmodernist, and poststructuralist frameworks, arguing that in a neurosociety, literacy becomes situational and secondary. As a result, language literacy skills should be open-ended and structured across three levels: 1) fundamental language and information skills, 2) creative language and information skills, and 3) potential for creativity and transcendence. The article advocates for a flexible, deductive, and personalised approach to language education that integrates linguistic representation across education, daily life, and cultural contexts. It challenges the traditional-modernist, hierarchical model of language literacy development. The article’s practical implications include redefining how university programmes in classical institutions structure language education. The international significance of the article lies in aligning with current scientific discourse and informing language education reforms in transitional democracies.