Kristijan Cincar ORCID iD West University of Timișoara;
Faculty of Computers and Applied Informatics, Tibiscus University Romania
West University of Timișoara and Tibiscus University of Timișoara, Romania
Faculty of Computers and Applied Informatics, Tibiscus University of Timișoara, Romania.
kristijan.cincar@e-uvt.ro, k.cincar@tibiscus.ro,
https://orcid.org/0000-0002-5740-6680
Victoria Iordan
Faculty of Computers and Applied Informatics, Tibiscus University Romania
Faculty of Computers and Applied Informatics, Tibiscus University of Timișoara, Romania.
Florentina Anica Pintea ORCID iD Faculty of Computers and Applied Informatics, Tibiscus University of Timișoara;
Center for Multidisciplinary Informatics Research (CCIM), Tibiscus University of Timișoara Romania
Faculty of Computers and Applied Informatics, Tibiscus University of Timișoara, Romania
Center for Multidisciplinary Informatics Research (CCIM), Tibiscus University of Timișoara, Romania.
https://orcid.org/0009-0002-1214-3570
Kristijan Cincar -
West University of Timișoara;
Faculty of Computers and Applied Informatics, Tibiscus University (RO),
Victoria Iordan -
Faculty of Computers and Applied Informatics, Tibiscus University (RO),
Florentina Anica Pintea -
Faculty of Computers and Applied Informatics, Tibiscus University of Timișoara;
Center for Multidisciplinary Informatics Research (CCIM), Tibiscus University of Timișoara (RO),
Abstract
العنوان:
شبكة NeuroCare Grid: بنية متعددة الوكلاء قائمة على التنسيق غير المباشر عبر البيئة (الاستيغميرجيا)، جرى تقييمها باستخدام الخوارزمية الاستدلالية NeuroCare-H لجدولة العمليات الجراحية الديناميكية
المؤلفون:
كريستيان سينكار، فيكتوريا يوردان، فلورنتينا أنيكا بينتيا
الملخص:
تتطلب الجدولة الديناميكية للعمليات الجراحية التعامل مع عدم اليقين بشأن مدد الإجراءات، ووصول الحالات الطارئة، وتعطّل الموارد، والأهداف المتنافسة المتعلقة بإتاحة الخدمات وتوزيع أعباء العمل. تقدّم هذه الورقة البحثية NeuroCare Grid، وهي بنية لجدولة العمليات تعتمد على وكلاء متعددين يجري التنسيق بينهم من خلال حقل استيغميرجي متعدد القنوات وقابل للتفسير، وتقيّم NeuroCare-H، وهو تنفيذها القائم على خوارزمية استدلالية حتمية. في محاكاة معلنة قائمة على الأحداث المنفصلة امتدت 30 يومًا وشملت 500 حالة دخول اصطناعية، بلغت نسبة الحالات الطارئة فيها 15.2%، حققت NeuroCare-H معدل جدولة قدره 92.47% ± 1.92%، ومتوسط زمن انتظار للحالات الطارئة قدره 0.01 ± 0.01 يوم، ومعدل استخدام لغرف العمليات قدره 98.18% ± 1.20%. أما النتائج المقابلة لطريقة «الأسبق وصولًا، الأسبق خدمةً» (FCFS)، فبلغت 87.68% ± 1.02%، و0.40 ± 0.11 يوم، و94.65% ± 1.96% على التوالي. استندت المقارنات الثلاث جميعها إلى 30 بذرة عشوائية متطابقة بين الطريقتين، وظلت الفروق ذات دلالة إحصائية بعد تصحيح هولم، بقيمة p < 0.00001. واستمرت أفضلية NeuroCare-H في الجدولة عند زيادة عبء العمل إلى ضعفي المستوى الأساسي وثلاثة أضعافه. ومع ذلك، أدت الجدولة القائمة على درجة الاستعجال إلى توزيع أقل مساواة لأزمنة الانتظار، إذ بلغ معامل جيني 0.63 مع NeuroCare-H، مقابل 0.36 مع FCFS. وأدت إزالة الحقل إلى زيادة طفيفة في معدل الجدولة من 92.47% إلى 92.81%، لكنها زادت معامل جيني سوءًا من 0.63 إلى 0.70. ولم يُسفر استبدال الحقل متعدد القنوات بحقل قياسي مُجمّع عن أي فرق يمكن رصده. وفي تجربة مستقلة باستخدام أسلوب إعادة المعاينة بوتستراب (Bootstrap)، استندت إلى 37 حالة دخول جراحي من مجموعة البيانات المفتوحة MIMIC-III Demo، ارتفعت نسبة الحالات الطارئة إلى 78.4%، ولم يعد الفرق في معدل الجدولة بين NeuroCare-H وFCFS ذا دلالة إحصائية (p = 0.13). تؤسس هذه النتائج معيارًا مرجعيًا قابلًا لإعادة الإنتاج للخوارزمية الاستدلالية ضمن بيئة المحاكاة المحددة، وتؤكد الحاجة إلى التحقق التشغيلي الخارجي قبل استخدامها في الممارسة السريرية.
NeuroCare Grid : une architecture multi-agents stigmergique évaluée à l’aide de l’heuristique NeuroCare-H pour la planification chirurgicale dynamique
Kristijan Cincar, Victoria Iordan, Florentina Anica Pintea
La planification chirurgicale dynamique doit tenir compte de l’incertitude concernant la durée des interventions, de l’arrivée de cas urgents, de l’indisponibilité des ressources ainsi que d’objectifs concurrents en matière d’accès aux soins et de charge de travail. Cet article présente NeuroCare Grid, une architecture de planification multi-agents coordonnée par un champ stigmergique multicanal interprétable, et évalue NeuroCare-H, son implémentation heuristique déterministe. Dans une simulation à événements discrets sur 30 jours, dont les paramètres sont explicités, comprenant 500 admissions synthétiques et une proportion d’urgences de 15,2 %, NeuroCare-H a atteint un taux de planification de 92,47 % ± 1,92 %, un délai d’attente pour les urgences de 0,01 ± 0,01 jour et un taux d’utilisation des salles d’opération de 98,18 % ± 1,20 %. Les résultats correspondants de la méthode FCFS (premier arrivé, premier servi) étaient respectivement de 87,68 % ± 1,02 %, de 0,40 ± 0,11 jour et de 94,65 % ± 1,96 %. Les trois comparaisons reposaient sur 30 graines aléatoires appariées et demeuraient significatives après correction de Holm, avec p < 0,00001. L’avantage de NeuroCare-H en matière de planification par rapport à FCFS persistait lorsque la charge de travail était multipliée par deux et par trois par rapport au niveau de référence. Toutefois, la planification fondée sur l’urgence entraînait une répartition moins équitable des temps d’attente, avec un coefficient de Gini de 0,63 pour NeuroCare-H, contre 0,36 pour FCFS. La suppression du champ augmentait légèrement le taux de planification, de 92,47 % à 92,81 %, mais détériorait le coefficient de Gini, qui passait de 0,63 à 0,70. Le remplacement du champ multicanal par un scalaire agrégé ne produisait aucune différence détectable. Dans une expérience distincte utilisant le bootstrap et fondée sur 37 admissions chirurgicales issues du jeu de données ouvert MIMIC-III Demo, la proportion d’urgences atteignait 78,4 % et la différence de taux de planification entre NeuroCare-H et FCFS n’était plus statistiquement significative (p = 0,13). Ces résultats établissent une référence heuristique reproductible dans le cadre du simulateur décrit et soulignent la nécessité d’une validation opérationnelle externe avant toute utilisation clinique.
NeuroCare Grid: stygmergiczna architektura wieloagentowa oceniona za pomocą heurystyki NeuroCare-H do dynamicznego planowania zabiegów chirurgicznych
Autorzy:
Kristijan Cincar, Victoria Iordan, Florentina Anica Pintea
Streszczenie:
Dynamiczne planowanie zabiegów chirurgicznych musi uwzględniać niepewność co do czasu trwania procedur, przyjęcia pacjentów w trybie nagłym, niedostępność zasobów oraz konkurujące ze sobą cele związane z dostępnością świadczeń i obciążeniem pracą. W artykule przedstawiono NeuroCare Grid – wieloagentową architekturę planowania, koordynowaną za pomocą interpretowalnego, wielokanałowego pola stygmergicznego – oraz oceniono NeuroCare-H, jej deterministyczną implementację heurystyczną.
W opisanej 30-dniowej symulacji zdarzeń dyskretnych, obejmującej 500 syntetycznych przyjęć, z których 15,2% stanowiły przypadki nagłe, NeuroCare-H osiągnął odsetek zaplanowanych zabiegów wynoszący 92,47% ± 1,92%, czas oczekiwania w przypadkach nagłych równy 0,01 ± 0,01 dnia oraz wykorzystanie sal operacyjnych na poziomie 98,18% ± 1,20%. Odpowiednie wyniki metody FCFS (obsługa według kolejności zgłoszeń) wyniosły 87,68% ± 1,02%, 0,40 ± 0,11 dnia oraz 94,65% ± 1,96%.
Wszystkie trzy porównania oparto na 30 sparowanych ziarnach losowych, a różnice pozostały istotne statystycznie po zastosowaniu korekty Holma (p < 0,00001). Przewaga NeuroCare-H nad FCFS pod względem skuteczności planowania utrzymywała się również po zwiększeniu obciążenia do dwu- i trzykrotności poziomu wyjściowego.
Jednak planowanie oparte na pilności przypadków prowadziło do mniej równomiernego rozkładu czasów oczekiwania: współczynnik Giniego wynosił 0,63 dla NeuroCare-H wobec 0,36 dla FCFS. Usunięcie pola nieznacznie zwiększyło odsetek zaplanowanych zabiegów z 92,47% do 92,81%, ale pogorszyło współczynnik Giniego z 0,63 do 0,70. Zastąpienie pola wielokanałowego zagregowaną wartością skalarną nie przyniosło wykrywalnej różnicy.
W odrębnym eksperymencie z wykorzystaniem metody bootstrap, opartym na 37 przyjęciach chirurgicznych z ogólnodostępnego zbioru MIMIC-III Demo, udział przypadków nagłych wzrósł do 78,4%, a różnica w odsetku zaplanowanych zabiegów między NeuroCare-H a FCFS przestała być istotna statystycznie (p = 0,13).
Wyniki te ustanawiają odtwarzalny punkt odniesienia dla oceny heurystyk w ramach opisanego symulatora i wskazują na konieczność zewnętrznej walidacji w rzeczywistych warunkach organizacyjnych przed zastosowaniem klinicznym.
NeuroCare Grid: una arquitectura multiagente estigmérgica evaluada mediante la heurística NeuroCare-H para la programación quirúrgica dinámica
Autores:
Kristijan Cincar - West University of Timișoara; Faculty of Computers and Applied Informatics, Tibiscus University (RO)
Victoria Iordan - Faculty of Computers and Applied Informatics, Tibiscus University (RO)
Florentina Anica Pintea - Faculty of Computers and Applied Informatics, Tibiscus University of Timișoara; Center for Multidisciplinary Informatics Research (CCIM), Tibiscus University of Timișoara (RO)
Resumen
La programación quirúrgica dinámica debe adaptarse a duraciones inciertas de los procedimientos, llegadas de urgencia, indisponibilidad de recursos y objetivos contrapuestos relacionados con el acceso y la carga de trabajo.
Este artículo presenta NeuroCare Grid, una arquitectura de programación multiagente coordinada mediante un campo estigmérgico interpretable y multicanal, y evalúa NeuroCare-H, su implementación heurística determinista.
En una simulación de eventos discretos de 30 días, descrita de forma transparente, que incluyó 500 ingresos sintéticos y una proporción de urgencias del 15,2 %, NeuroCare-H alcanzó una tasa de programación del 92,47 % ± 1,92 %, un tiempo de espera para urgencias de 0,01 ± 0,01 días y una utilización de los quirófanos del 98,18 % ± 1,20 %.
Los resultados correspondientes para FCFS fueron del 87,68 % ± 1,02 %, 0,40 ± 0,11 días y 94,65 % ± 1,96 %, respectivamente.
Las tres comparaciones se basaron en 30 semillas emparejadas y permanecieron estadísticamente significativas tras la corrección de Holm, con p < 0,00001.
La ventaja de NeuroCare-H sobre FCFS en la programación se mantuvo cuando la carga de trabajo aumentó a dos y tres veces el nivel basal.
Sin embargo, la programación basada en la urgencia produjo una distribución menos equitativa de los tiempos de espera, con un coeficiente de Gini de 0,63 para NeuroCare-H frente a 0,36 para FCFS.
La eliminación del campo incrementó ligeramente la tasa de programación del 92,47 % al 92,81 %, pero empeoró el coeficiente de Gini de 0,63 a 0,70.
La sustitución del campo multicanal por un valor escalar agregado no produjo diferencias detectables.
En un experimento bootstrap independiente basado en 37 ingresos quirúrgicos del conjunto abierto MIMIC-III Demo, la proporción de urgencias aumentó al 78,4 %, y la diferencia en la tasa de programación entre NeuroCare-H y FCFS dejó de ser estadísticamente significativa (p = 0,13).
Estos resultados establecen un punto de referencia heurístico reproducible dentro del simulador descrito y respaldan la necesidad de una validación operativa externa antes de su uso clínico.
NeuroCare Grid: стигмергічна мультиагентна архітектура, оцінена за допомогою евристики NeuroCare-H для динамічного планування хірургічних операцій
Автори:
Kristijan Cincar, Victoria Iordan, Florentina Anica Pintea
Анотація:
Динамічне планування хірургічних операцій має враховувати невизначеність тривалості процедур, надходження невідкладних пацієнтів, недоступність ресурсів, а також конкуруючі цілі щодо доступності медичної допомоги та робочого навантаження. У цій статті представлено NeuroCare Grid — мультиагентну архітектуру планування, координовану за допомогою інтерпретованого багатоканального стигмергічного поля, — та оцінено NeuroCare-H, її детерміновану евристичну реалізацію. У докладно описаному 30-денному моделюванні дискретних подій, що охоплювало 500 синтетичних випадків госпіталізації, з яких 15,2 % становили невідкладні, NeuroCare-H забезпечила частку успішно запланованих операцій 92,47 % ± 1,92 %, час очікування невідкладних пацієнтів 0,01 ± 0,01 дня та завантаженість операційних залів 98,18 % ± 1,20 %. Відповідні результати методу FCFS (обслуговування в порядку надходження) становили 87,68 % ± 1,02 %, 0,40 ± 0,11 дня та 94,65 % ± 1,96 %. Усі три порівняння ґрунтувалися на 30 парних значеннях початкового стану генератора випадкових чисел і залишалися статистично значущими після поправки Холма (p < 0,00001). Перевага над FCFS за часткою запланованих операцій зберігалася за збільшення робочого навантаження вдвічі та втричі порівняно з базовим рівнем. Водночас планування на основі терміновості призводило до менш рівномірного розподілу часу очікування: коефіцієнт Джині становив 0,63 для NeuroCare-H проти 0,36 для FCFS. Вилучення стигмергічного поля дещо підвищувало частку запланованих операцій із 92,47 % до 92,81 %, але погіршувало коефіцієнт Джині з 0,63 до 0,70. Заміна багатоканального поля узагальненим скалярним показником не спричинила виявлюваних відмінностей. В окремому бутстреп-експерименті на основі даних про 37 хірургічних госпіталізацій із відкритого демонстраційного набору MIMIC-III частка невідкладних випадків зросла до 78,4 %, а різниця між NeuroCare-H і FCFS за часткою запланованих операцій перестала бути статистично значущою (p = 0,13). Ці результати визначають відтворюваний еталон для порівняння евристичних методів у межах описаного симулятора та підтверджують необхідність зовнішньої перевірки в реальних операційних умовах перед клінічним застосуванням.
Dynamic surgical scheduling must accommodate uncertain procedure durations, emergency arrivals, resource outages, and competing access and workload objectives. This paper presents NeuroCare Grid, a multi-agent scheduling architecture coordinated through an interpretable, multi-channel stigmergic field, and evaluates NeuroCare-H, its deterministic heuristic implementation. In a disclosed 30-day discrete-event simulation involving 500 synthetic admissions and an emergency share of 15.2%, NeuroCare-H achieved a scheduling rate of 92.47% ± 1.92%, an emergency waiting time of 0.01 ± 0.01 days, and operating-room utilization of 98.18% ± 1.20%. The corresponding FCFS results were 87.68% ± 1.02%, 0.40 ± 0.11 days, and 94.65% ± 1.96%, respectively. All three comparisons were based on 30 paired seeds and remained significant after Holm correction, with p < 0.00001. The scheduling advantage over FCFS persisted when the workload was increased to two and three times the baseline level. However, urgency-based scheduling produced a less equal distribution of waiting times, with a Gini coefficient of 0.63 for NeuroCare-H compared with 0.36 for FCFS. Removing the field slightly increased the scheduling rate from 92.47% to 92.81%, but worsened the Gini coefficient from 0.63 to 0.70. Replacing the multi-channel field with a pooled scalar produced no detectable difference. In a separate bootstrap experiment based on 37 surgical admissions from the open MIMIC-III Demo, the emergency share increased to 78.4%, and the scheduling-rate difference between NeuroCare-H and FCFS was no longer statistically significant (p = 0.13). These results establish a reproducible heuristic benchmark within the stated simulator and support the need for external operational validation before clinical use.
Academic discipline and sub-disciplines:
Artificial Intelligence; Healthcare Informatics; Computer Science